همین الان از خواب بیدار شدم خیلی خواب بدی دیدم. از خواب بدی که بتونه به واقعیت بپیونده متنفرم. خیلییییییی اعصاب خورد کن بود! وقتی بیدار شدم نزدیک بود از خوشحالی بمیرم خواب دیدم جنگ شده! یه جنگ اساسی. شب قبلش من امتحان داشتم با دوستام سر جلسه بودیم. ساختمونها رو میزدن ... بعد سربازها اومدن تو کلاس همه رو با تیر زدن منم خودمو زدم به مردن!! مامان و بابامو داداشمو گم کردم. به سختی پیداشون کردم با یه خانواده ای زندگی میکردن که موافق!!! با جنگ بودن و خانواده ی منم مخالف! .... من خودمو زده بودم به مجروح بودن. یواش یواش فهمیدن هیچیم نیست. یه سری مدارک (معمولی) پیشم بود میخواستن بلندش کنن و .... ۲۰ بارم مرگ رو جلو چشام دیدم! .......  شبیه بازی کامپیوتری ها بود. ولی تو واقعیتم جنگ همینه! آدم تا اون ترس رو تجربه نکنه نمیفهمه! (حالا  انگار من تجربه کردم) ولی خدایی جنگ خیلی بیخود و آشغاله. امیدوارم هیچ جنگی تو دنیا نباشه یا حداقل بیشتر از این نشه یا حداقل پای ایران وسط نباشه... شاید چون خسته بودم خواب های پرت و پلا دیدم... دیشب رفتیم استخر مجموعه انقلاب. خوش گذشت. منم که عاشق بچه های کوچیکتر از خودمم! زیر ۱۰ سال! با یه دختره دوست شدم کوچولو بود ولی آخر شنا بود... بهش گفتم اسم و سنمو حدس بزن گفت آزاده  ۲۵ ساله این ۲۵ رو که گفت حالم به هم خورد گفت جوونتری گفتم آره. گفت پس ۲۰ سالته... گفتم ۱۷ سالمه... زنداییم میگه تو چه توقعی از بچه داری یه حدسی زده دیگه! ولی خوشم نمیاد فکر کنن بزرگتر از سنمم. کوچیکتر عیب نداره... بچه تر که بودم جرئتم تو شنا بیشتر بود (چند سال پیش) تو ۳.۵ متری با سر و دست میرفتم کف آب. این سری شیرجه سوزنی هم که میزدم تو  ۳.۵ متری پامم به کف استخر نمیخورد گوشامم درد میگرفت از فشار آب... وقتی داشتیم میرفتیم زندایی کوچیکم گفت اومدید خونه بیاید بالا واسه شام... خیلی این مهمون بازی ها حال میده چون فاصله بین دو تا خونه خیلی کمه ساختمون اختصاصیه... مال بابابزرگمه هر کدوم از مستاجر ها میبینن واحد ۶ و ۷ هم فامیلیشون با بابابزرگم یکیه و میفهمنن پسراشن کلی ضدحال میخورن! ... بابام دیروز رفته بود بمبئی و نامه رو گرفته بود امروز قراره مسافر بیاره. باید زنگ بزنم ساعت دقیقی که هواپیما میشینه رو از فرودگاه بپرسم که برم فرودگاه و نامه رو بگیرم و فردا دوباره بریم اداره ی گذرنامه! هفت خان رستم رو باید طی کرد... یواش یواش آماده شم برم بالا... امیر بی نهایت باهام دوست شده تا منو میبینه دستاشو باز میکنه که بقلش کنم. همش میگه گار گار وسط شام هم میگه گار گار تلویزیونو ببین. باهام توپ بازی میکنه و ... میاد درو باز میکنه تو راهرو گار گار میکنه و .... خلاصه به شیوه های مختلف ابراز علاقه و دوستی میکنه ......... امروز خیلی کار دارم...

آب نبات چوبی میخوریم زبانمان میسوزد. سقف دهانمان داغون میشود بیخودی چاق میشویم و.... نتیجه: من خلم که با این وجود بازم دارم آبنبات چوبی میخورم ... دیروز بابابزرگم اومد دنبالم رفتیم خونه... سارا هم بود من دیوونه ی حرف زدنه این بچه ام. ۲ سال و نیمشه عین آدمای ۴۰ ساله حرف میزنه! ... عصری گیر داد منو ببرید پارک. بردیمش راضی نمیشد برگرده با کلی ترفند آوردمیش خونه. بعدم رفتیم خونه ی خالم تحویلش دادیم. خیلی دیروز حوصلم سر رفت! شب هم با مامانبزرگ اینا اومدیم خونه ی دایی امیر... شب (واسه خواب) دوباره برگشتم خونه ی مامانبزرگم. امروز صبح زود بیدار شدیم. اول رفتیم دنبال سارا قبل از اینکه خالم بره سر کار... بعدشم اومدیم خونه. ساعت ۸:۳۰ با بابابزرگم رفتیم اداره ی گذرنامه. ایندفعه دیگه لباسام اصلا ایراد نداشت آستینم بلند بود موهامم کردم تو جورابم پوشیدم ایندفعه گفت شلوارت کوتاست!!!! خیلی جالب بود چون شلوارم کاملا بلند بود! گفت یه کم بکشش پایین... سر لاک به یه دختره گیر سه پیچ داده بود میگفت برو دستکش دستت کن یا استون بخر! از بس رفتم و اومدم خانومه که گیر میده باهام رفیق شده داشت باهام درد و دل میکرد میگفت میری دکتر بهت دارو میده عوارض دارو رو که میخونی پشیمون میشی و ... (رسیدم به آدامسش!!!!!!!!) رفتم تو اقاهه گفت پاست آماده نیست. بعد یه کم نگاه کرد گفت اجازه ی پدرتو میخوان. گفتم ایران نیست. گفت باید اجازه ی کتبی بده ببره کنسولگری بعد بفرسته سفارت که سفارت فکس کنه به وزارت خارجه. منم ییییهو قاطی کردم بهش گفتم اینو الان میگی شنبه نمیتونستی بگی باید ۲ روز الافم میکردی که منم برم بلیط بگیرم. بعد گفت مگه من بهت گفتم برو بلیط بگیر. گفتم نه شما گفتی دوشنبه پاست آمادست!! گفت در هر صورت اجازه ی پدر لازمه! (آخه اگه یه ذره فکر کنن میفهمن که اگه بابای من راضی نبود من از کشور خارج شم خودش منو نمیفرستاد ایران که ویزا بگیرم!!) آقای زمان گفت برید سرپرستیه دادگستری تو خیابون ویلا اونجا یه گواهی بگیرید که یک بار اجازه ی خروج بهتون بدن! اومدیم خونه یه سری مدارک ورداشتیم با دایی و بابابزرگم رفتیم دادگستری به یکی گفتیم مشکلمون چیه گفت باید فرم رشد عقلی (یه چیزی تو این مایه ها) بگیری. یه جایی بود امضای پدر رو میخواست کلی توضیح دادیم تا راضی شن بابابزرگم امضا کنه (بابای مامانم!!) گفت شناسنامه ی پدربزرگتو ببینم منم گفتم همراهمون نیست! (دروغ گفتمولی اگه میگفتم همراهمه تابلو میشدیم چرا؟!؟ چون اسم همه ی خاله و دایی ها تو شناسنامه ی بابابزرگم هست جز اسم مامانم! من که شناسنامه رو دیدم اینجوری شدم تو ماشین تازه فهمیدیم!!! داییم به شوخی گفت مامانتو از تو خیابون گیر آوردیم و ... بابابزرگم گفت تو شناسنامه ی قبلیش بوده و تو این جدیده نزدن. منم گیر دادم که چرا چک نکردی و ... از این ۶ تا بچه فقط مامان مارو جا انداختن!!) بالاخره من کپیه پاس مامانمو دادم بابابزرگمم کارت شناساییشو که ثابت شه بابابزرگمه!)  رفتیم کلیم از این دفتر به اون دفتر رفتیم تا مهر دادگستری زدن رو برگه و ... تو برگه نوشته بود ۱۷ سالمه عاقلم و شعور دارم خودم تصمیم میگیرم و از این تیپ چیزا... بردیم اداره ی گذرنامه پیش مدیر یه بخشیش! کل قصه رو تعریف کردیم گفت این به دردمون نمیخوره! اجازه ی پدر لازمه بعدم زنگ زد به رئیس اون یارو که اینو از اول نگفته بوده بهمون گفت بهش تذکر بدین! با اینکه من هیچی نگفتم به طرف. دلم به حالش سوخت نمیدونم چه جوری بهش تذکر میدن؟! اصلا میدن یا نه؟ در هر صورت امیدوارم نه ناراحت بشه نه بخواد بعدا سرم تلافی کنه و کارمو عقب بندازه بلیطمو واسه سه شنبه کنسل کردم واسه جمعه تو لیست انتظار و سه شنبه ی دیگه اوکی کردم. کالج که اخراجم خواهد کرد هیچ اینکه ۱ ماهه ایران ایرو مسخره کردمم هیچ... حوصلمم داره سر میره یواش یواش!!! قراره امشب با زنداییم بریم استخر ...

*دیشب چارخونه باحال بود! از افغانی حرف زدنه جواد رضویان خوشم میاد

پریشب رفتیم خونه ی مهسا ... سارا و مهرنازو هم دیدم سهیل (شوهر مهسا) مارمولک رو گذاشت با داییم و بابای سارا و امیر یه جوری این فیلمو میدیدن که انگار تا حالا ندیدنش. چهار تایی رفته بودن تو فیلم با دقت تمام با اینکه منم چند بار دیده بودم ولی بازم باهاش حال کردم. سارا هم که تمام دیالوگ ها رو حفظ بود داشت به حرفهای منیر و زنداییم گوش میکرد و حواسش نبود ولی هر چی ازش میپرسیدم عین جمله رو میگفت همینجوری رو هوا یه قرار استخر با هم گذاشتیم ... دیروز صبح بابابزرگم اومد دنبالم رفتیم اداره ی گذرنامه واسه اولین بار تو ایران بهم گیر دادن! خانومه که دم در بود منو فرستاد بعد گفت برگرد آستینت که کوتاست بعد شالمو باز کرد به طرز خیلی (جالبی!) دور سرم پیچوند منم جیکم در نیومد بعد سرشو انداخت پایین گفت مانتوتم که کوتاست! جورابم که پات نیست! حالا خوبه کفشم رو بسته بود! با یه لحنی که مثلا چی کارت کنم گفت برو منم اومدم بیرون شالمو درست سرم کردم موهامم کردم تو. وسط هیرو ویر بابابزرگمو گم کردم مگه جرئت میکردم از کسی چیزی بپرسم؟! از سرباز ها هم حساب میبردم از ماشین های راهنمایی رانندگی هم میترسم یه کم صبر کردم بابابزرگم اومد بهش گفتم که خانومه گفت آستینت کوتاست گفت پس باهام نیا تو ... آقای زمان رو پیدا کردیم بعد پاس و کپی شناسممو و ۲ تا عکس و دو تا فرم ازم گرفت گفت دو شنبه صبح بیا پاستو بگیر... همون نزدیکی ها کلی آژانس هواپیمایی بود رفتم واسه سه شنبه بلیطمو اوکی کردم و ستیکر زد... با بابابزرگم رفتیم بانک. بعدشم یه جا کار داشت نزدیک خونه ی دایی. منم اومدم بالا لباسمو عوض کردم. رفتم بالا یه سری زدم. امیر اینقدر باهام رفیق شده بعد از مامان و بابا و دادا جدیدا میگه گارگار لپشو بوس کردم جای رژ لبم موند فکر کردم الان بدش میاد و نه نه میکنه دیدم کلیم خوشش اومد هر ۵ دقیقه یه بار میگفت انینا (از اینا) ... بابابزرگم اومد دنبالم رفتیم یه سر بانک پیش خاله سوده بعدم رفتیم خونه. نهار خوردم یه کم مجله خوندم خوابم برد... قرار بود عصرش بریم سینما (نصف مال من نصف مال تو) مامانبزرگ بابابزرگم گفتن ما نمیایم با داییم و زنداییم و امیر (بزرگه) رفتیم... قبلش با ویدا رفتم پارک یه کم حرفیدیم... فیلمش باحال بود شب اومدیم خونه ی دایی کوچیکم ... امروز ویدا تا ساعت ۴ کلاس داره بعدشم درس داره. بابابزرگمم میخواد بیاد دنبالم سارا (کوچیکه) امروز خونشونه میخواستم امروز با سارا (بزرگه!!) برم استخر ولی خونه نیستن. نمیخوام روزام هدر برن تو ایران تو خونه!!! ....

چهارشنبه رفتم خونه ی دختر عموم. دختر دختر عموم دو سال ازم کوچیکتره. کلی با هم حرف زدیم و واسه موهای من مدل پیشنهاد داد اسمش نیلوفره همش آهنگ نیلوفره fares و اندی و کوروس رو میذاشت!  بعد از نهار داییم اومد دنبالم که بریم سفارت رفتیم ویزامو گرفتم. بعدشم رفتیم خرید تا شب. شب هممون رفتیم خونه ی خالم. امیر دیوونه هم خیار دستش بود بهم گفت نه منم گفتم نه. عصبی شد خیارو از فاصله ۲۰ سانتی با شتاب زیاد پرت کرد طرفم خورد توی چشمم! خیلی سعی کردم به روی خودم نیارم که چشمم داغون شده! وقتیم که با ویدا حرف میزدم جیغ میزد میگفت نه نه نه (یه ریتم خاصیم داره) که یعنی تلفنو قطع کن! آخه به تو چه؟! به همه دستور میده ... شب موقع برگشتن همه ی وسایلامو بردم خونه ی مامانبزرگم اینا. تا ساعت ۲ داشتم وسایلامو یه ذره جمع و جور میکردم. چمدون لباسامو بستم. اون یکی چمدونمم باز گذاشتم که فردا شبش ببندم. قرار بود صبح ساعت ۸:۳۰-۹ با ویدا بریم توچال بعدشم بریم تجریش خرید. ۹ بیدار شدم حالم خیلی خیلی بد بود! نمیدونستمم چم بود هم گرمم بود هم سردم بود گیج میزدم سرمم درد میکرد... زنگ زدم ایران ایر گفت بلیطت اوکیه ولی باید بری یکی از نمایندگی هامون رو بلیطت ستیکر بزنن. پاسم دست داییم بود (صبحش رفته بود خروجیمو بده) رفتم خونه ی ویدا منتظر شدم تا داییم بیاد و پاسمو بگیرم. تا ولیعصر رسوندمون با ویدا همینجور پیاده رفتیم (منم داشتم با مرگ دست و پنجه نرم میکردم!!) یه بستنی خوردیم من دوباره زنده شدم!رفتیم مانتو بخریم از هیچ کدومش خیلی خوشم نیومد. از وقتی اومدم کرم کفش خریدن گرفتم. یکی روز اول خریدم یکی هم که ویدا واسم خرید یکی هم دیروز... کشتم خودمو تا انتخاب کنم. خیلی فروشنده ی صبوری بود. بعدشم رفتیم امامزاده صالح یه دوری زدم. بعدش با ویدا رفتیم مثلا تو شریعتی پیاده روی کنیم که من گفتم هوا گرمه و خسته ام بیا برگردیم. رفتیم خونه ی مامانبزرگم اینا. عصری هم رفتیم خونه ی ویدا. واقعا حرفام با ویدا تمومی نداره زنگ زدم به چند تا از دوستای خیلی قدیمیم آرزو و نرگس. نرگس که تا یه کم حرف زدم گفت نگاری. آرزو هم تا اسممو گفتم شناخت... زنگ زدم از همه خداحافظی کردم. بعدشم عین دختر های خوب با ویدا و مینا رفتیم مسجد! نماز خوندیم... رفتم واسه داداش کوچولوم!!! خوراکی خریدم و واسه خودم مجله. رفتیم خونه ی مامانبزرگم با بابابزرگم رفتیم (چقدر رفتیم رفتیم کردم تو چند تا جمله ی قبلی!) تو انباری دنبال اون کتاب هایی که ویدا داده بود و بابام نتونسته بود بیاره گشتیم و پیداشون نکردیم زنگ زدم به بابام گفت گذاشتم تو انباریه خونه ی خودمون. اونجا هم که تا خرخره پره! با ویدا خداحافظی کردم همه ی خاله ها و دایی ها اومدن خونه ی مامانبزرگم. تا شب داشتیم چمدونامو میبستیم. وایییی چه کار سخت و اعصاب خورد کنی بود نزدیک بود اشکم در بیاد تا میگفتم فلان چیزو چه جوری ببرم همه میگفتن بگیر دستت! منم عصبانی میشدم. آخه یه کیف مدارک تو دستم بود یه کیف خودمم دستم جا شیتیمم رو دوشم مطمئن بودمم بارم بیشتر از ۳۰ کیلو میشه و باید یه چمدونمو با خودم ببرم تو هواپیما دیگه دستی نمیموند که خورده ریز بگیرم دستم! آخر سر مامانبزرگ یه ساک باحال کشف کرد و همه چیو چپوندم توش فقط کیف خودم و جاشیتیم و یه ساک رو باید تو دست میگرفتم. چون پروازم ۵:۳۰ صبح بود و باید ۲:۳۰ فرودگاه میبومدم داییم گفت بیا خونه ی ما که بابابزرگ اینا مجبور نشن بیان فرودگاه (آخه حال مامانبزرگم خیلی خوب نبود). بنده ی خدا داییم و زنداییم همه ی کارا و بدبختیام مال اوناست ساعت ۱۲ اومدیم خونه ی داییم من و زنداییم داشتیم میومدیم بالا همسایشون چاقو به دست داشت میومد پایین شب یه ساعت خوابیدم. ساعت ۳:۳۰ رسیدیم فرودگاه. عموم و زن عموم هم اومده بودن از ساعت ۲:۳۰ منتظر بودن. خوشبختانه پسر عمم تو هواپیمایی کار میکنه چمدونام شد ۴۴ کیلو با اون یکی ساک که میخواستم دستم بگیرم شد ۵۷ کیلو همه رو فرستادم تو بار هیچیم اضافه بار ندادم خیلی فاز داد خداحافظی کردم اومدم تو صف گذرنامه وایستادم آقاهه پاسمو دید گفت مهر اجازه ی خروج تو پاست نداری برگرد. گفت وقتی اومدی ایران بهت گفتن که باید بری اداره ی گذرنامه مهر بزنی گفتم نه. گفت پس حتما سفارت بهت گفته. گفتم نگفتن. گفت در هر صورت نمیتونی از کشور خارج شی و ... یارو اینقدر بداخلاق بود انگار دزد گرفته اینقدر خوشحال شده بود نذاشته بود برم. چیزی نمیگم وظیفش اینه که کنترل کنه پاسمو و اگه مشکلی داره نذاره برم. ولی میتونست مهربونتر حرف بزنه یه جوری رفتار میکرد انگار من قاچاقچیم. رفتم به پسرعمم گفتم. اومد باهاش حرف زد گفت راه نداره و ... همه ی اونایی که سه هفته پیش باهاشون اومدم داشتن میرفتن... یه دختره بود اون روز تو سفارت دیدمش بهش گفتم برگردوندنم منو برد پیش خواهرشو باباش گفت زنگ بزن داییت اینا زنگ زدم به داییم گفتم برگرد (بیچاره تازه رفته بود از شرم خلاص شه) پسرعمم گفت بارت رفته ترمینال دو برو اونجا بگیرشون. رفتم نیومده بود... کلی صبر کردم یکی از کارگرهای اونجا گفت برگرد ترمینال یک میارم برات. چمدونامو تحویل گرفتم... رفتیم واسه سه شنبه تو لیست انتظار و واسه جمعه هم جا رزرو کردیم.... امروز سالگرد مامان زنداییم بود بعد از فرودگاه رفتیم بهشت زهرا خیلی دلم میخواست برم سر خاک مامانبزرگ بابابزرگم و عمم ولی قطعه هاشونو بلد نبودم! سالگرد دختر همسایه ی قدیمیه داییم و مامانبزرگم اینا هم بود! (چه جمله ای شد)  سال ۷۸ دخترشون و ۶ نفر از خواهر برادراشون و بچه هاشون فوت میکنن... داییم بهش گفت داریم از فرودگاه میایم و اینجوری شده. اونم مدیر یه بخشیه تو هواپیمایی گفت شنبه بهم زنگ بزنید واسه سه شنبه واسش جا میگیرم... ساعت۸:۳۰ اومدیم خونه خوابیدیم تا ۲ ... دختر خاله ی بابام که میشه دختر داییه زنداییم! هم اومده ایران.. میخوایم بریم یه سری بهش بزنیم. همین الان خالم زنگ زد من گوشیو بر داشتم گفت نگار تویی نرفتی؟! چرا و ... ؟؟!!

به احتمال قریب به یقین وقتی برسم هند از دانشگاه با اردنگی پرتم میکنن بیرون میگن فکر کردی هتل ۵ ستارست ۱ ماه وسط درس ول کردی رفتی!؟  ... هنوز به کسی نگفتم نرفتم! یه جوریه آدم با همه خداحافظی کنه بعد نره

شرمنده نمیام وبلاگاتون سر بزنم برگردم سر فرصت پیش همتون میام

قسمت بود نرم دیگه ... صبح حالم گرفته شد. ولی الان میبینم خیلیم بد نیست! یعنی خوبه!!!! حال میکنیم در وطن

حالا که روزای آخر سفرمه خیلی حالم گرفتست. هم کار زیاد دارم هم نمیخوام برگردم. امروز باید برم سفارت. داییم میگه زنگ بزن هواپیمایی ببین اگه میتونی واسه جمعه پروازتو کنسل کن یه مسافرت ببرمت! خیلی دلم میخواد برم میدونمم اگه نرم پشیمون میشم ولی کالج لعنتیم میخواد بهم گیر بده!! بعدم با مامان اینا حرف نزدم راجع بهش... دیروز روز خییییلی خوبی بود... از صبح تا ظهر که خونه بودم. مثل هر روز بیکار بودم یه آپ کردم و تلویزیون دیدم و آهنگ گوش دادم... داشت اذان میگفت منم ییهو متحول شدم بعد عمری (چند ماه!) یه نمازی خوندم. ساعت ۱:۳۰ رفتم مدرسه. بچه ها تازه تعطیل شده بودن. همشونو دوباره دیدم. دلم میخواست بیشتر میموندم و درست حسابی با هر کدومشون یه بیرونی میرفتم و حرف میزدیم. با ویدا و افسانه اومدیم تا ته کوچه بیستم. یاد دوم راهنماییم افتادم که با افسانه و نفیسه میرفتم مدرسه و میومدم... به شوخی داشتیم راجع به تفاوت سنی با شوهرهای آیندمون حرف میزدیم همه دوست دارن تفاوت سنیشون زیاد باشه ولی من از پسری که بزرگ باشه بدممم میاد (همسن یا یکی دو سال بزرگتر)... از اونور هم با ویدا رفتیم خونشون که لباساشو عوض کنه و بریم بیرون. مهمون هم داشتن عموهاش اومده بودن خونشون. اول پیاده رفتیم تا مرکز تجاری تو راه بهارو دیدیم (دوست ویدا و نفیسه است خونشون تو کوچمون بود ولی خیلی نمیشناسمش) داشت از مدرسش میومد. نمیدونستم ته بلوار دانشجو هم مدرسه زدن اسم مدرسش خرد بود. همش با ویدا راجع به درس و تست و کنکور حرف زدن اونم اومد مرکز تجاری ورق کلاسور بخره ولی مغازه بسته بود. با ویدا رفتیم نهار خوردیم و کلی حرف زدیم. بعدم اومدیم چند تا فیلم خریدیم که ببرم هند. تو سی دی فروشیه اتفاقی مژده رو دیدیم (یکی از بچه های مدرسمون) اونم بزرگ شده بود! تعجب کرد منو دید گفت خیلی عوض شدم! بعد رفتیم پارک وی که دو تایی با ویدا (چه رمانتیک) تو ولیعصر قدم بزنیم بعد رفتیم خونه ی رومینا. به نظرم خیلی بزرگ شده بود. همه ی دوستام ظاهرا بزرگ شدن ولی عوض نشدن (از نظر خصوصیات اخلاقی) اونم با ویدا راجع به مدرسش (نوآور) و استاداش حرف زد. ویدا هم که گیر داده بود به نیمکت های مدرسشون دلم واسه تک تک دوستام تنگ شده. میخوام دوباره برم مدرسه و باهاشون همکلاس بشم! به نظرم همکلاسیا و دوستای مدرسه ام (۴ سال پیش) جمع یه دست و باحالی بودن. فکر میکردم خیلی عوض شده باشن ولی فقط یه کم بزرگ شدن. ذات خوب آدما عوض نمیشه همشون با معرفت و مهربون و باحالن... زنگ زدیم به یاسمن باهاش جلو بستنی فروشی لادن قرار گذاشتیم من و ویدا و رومینا هم اشتباهی رفتیم جلو شیرینی فروشی لادن بعد از نیم ساعت ۴۰ دقیقه رومینا گفت نکنه جلو بستنی فروشیش منتظرمونه کلی ویدا نگران شده بود و زنگ زده بود به مامانش و ... بستنی خریدیم رفتیم تو پارک یه کم نشستیم و عکس گرفتیم. همینجور رفتیم تا تهش دیدیم سینما رئیس رو داره هممون میخواستیم بریم ولی نشد! عین مامانبزرگ ها با ویدا همه رو سر و سامون دادیم اول رومینا رو سوار تاکسیش کردیم بعد هم رفتیم تجریش یاسمنو راهی کردیم... بعد رفتیم تندیس منم چون با عجله داشتم راه میرفتم خوردم زمین... بعدم اومدیم خونه. منتظر تاکسی که بودیم یه بارون باحالی گرفت. تو راهم همش با ویدا داشتیم حرف میزدیم. نمیدونم چرا حرفام با ویدا تموم نمیشه؟! الان دیگه از خودمم بیشتر میشناسمش (یه کم غلو کردم) شب هم دوباره با دایی اینا اومدیم تجریش شام خوردیم منم رفتم رویال لوازم تحریر خریدم... شب هم اومدیم خونه. تو راه عین دیوونه ها شهرو میدیدم دلم واقعا تنگ میشه واسه همه چی. این چند روز که ایران بودم خیلی خوش گذشت خیلییییی.... نمیخوام برگردم. دیشب تا ساعت ۳ بیدار بودم. امروز مامان بزرگم اینا رسیدن تهران. الان میخوام برم خونه ی عموم (شایدم دختر عموم) عصری هم با داییم باید برم سفارت. بعدشم برم خرید... فردا هم که فقط میرم خرید با ویدا... به خیلی از دوستام زنگ نزدم شایا از ایران رفته خیلی ها خونشونو عوض کردن خلاصه خیلی ها رو گم کردم!!! دلم واسه امیر تنگ شده دیروز ندیدمش...

دیروز جایی نرفتم! بعد از آپیدن مثل هر روز رفتم بالا ایندفعه اثیری رو دیدم. امیر به طرز وحشتناکی باهام خوب شده بهم میگه گار گار بعد از فیلم با دایی رفتم دنبال زندایی که بعدشم بریم خرید ولی اونجایی که میخواستیم بریم بسته بود. اومدیم خونه یکی از کانال ها داشت پاورچین رو میداد. به نظرم بهترین طنز تو این چند سال بود! با اینکه تکراری بود ولی کلی خندیدیم. بعدشم غوغا رو دیدم... شبم جایی نرفتیم. میخواستم دیروز عصر با پریا برم بیرون ولی پیداش نکردم. گفت امروز صبح میاد پیشم ولی بازم نشد.... دیشب کلی با امیر بازی کردم. خیلی باهام رفیق شده.... امروز قراره برم پیش ویدا که با هم بریم تجریش و ولیعصر و مرکز تجاری و .... همین الان داییم زنگ زد بهش میگم بلیطمو اوکی نهایی بکنم میگه نه! هفته ی پیش که شنبه اشم تعطیل بود هی گفتم بریم شمال هیچکس نیومد این هفته که من میخوام برم همه میخوان برن نمک آبرود داییم میگه نرو سه شنبه برو توام بیا ولی اگه سه شنبه برم خیلی غیبت میخورم. بعدشم شاید مامان اینا نذارن ولی اگه نمک آبرود رفتنشون قطعی شه شایدم جمعه نرم 

هر مشکلی یه راه حلی داره. خیلی دارم به خودم سخت میگیرم. حس بدی دارم. نمیدونم چی کار کنم! کاش میتونستم برگردم به ۴ سال پیش. زندگیم خیلی قشنگ تر بود. نمیدونستم نگرانی و غصه خوردن یعنی چی؟! از بزرگ شدن متنفرم. زود گذشت. چشم به هم زدم ۱۷ ساله شدم. خیلی از حرفا گفتنی نیستن. اون آرامش و حس های قشنگ چند سال پیشمو ندارم....

*ترس از خدا سر آمد هر حکمتی است...

دیروز بعد از آپیدن مثل هر روز رفتم بالا. ایندفعه زنداییم بیدار بود. به خونه ی دایی کوچیکم میگم سینما سحر (اسم زنداییمه). تا رفتم واسم فیلم بوتیک رو گذاشت. بعدشم با امیر (بزرگه) رفتیم ویدیو کلوپ ملاقات با طوطی و سرود تولدو گرفتیم. ملاقات با طوطی رو دیدم. بعد عمه ام زنگ زد گفت کی میتونی بیای خونم منم گفتم امشب! کارها و حرکت های امیر (کوچیکه) در حین نهار خوردن محشر بود! عادتشه یه دست و یه پاشو میذاره رو میز (نه میز نهار خوری که بلنده) تو همین پزیشن داشت کاملا ترتمیز به این صورت که یه قاشق میخورد و سه تا قاشقم میریخت رو میز غذا میخورد. یواش یواش دو تا دست ها و دو تا پاهاش اومدن رو میز (شیشه ای بود) دمر خوابید و مشغول غذا خوردن شد. قربونش برم یهو لیوان آب رو خالی کرد رو میز و رو سرش بعد اونقدر قلط خورد تا کاملا خیس شه من عاشق بچه های قلدر و ژولیده پولیده ام. بنده خدا زنداییم هر نیم ساعت به یه بار لباساشو عوض میکنه ولی بازم همیشه کثیفه بعد اومد جلو تلویزیون بالش گذاشت و خوابش برد. خیلی منو دوست داره!!!!! میرم خونشون جیغ میزنه یعنی برو بیرون. دست به کنترل میزنم میاد میزنه تو گوشم! در موردش حرف بزنم میفهمه جیغ میزنه میگه نههههه خلاصه خیلی باهام خوبه البته کاراش حساب کتاب نداره ییییهو هم مهربون میشه ولی هر جوری باشه جیگره. سارا هم خیلی ناز و باحاله خیلی باحال میدووه (دویدن!) با ناز و عشوه رو نوک پا. همیشه هم مچش خمه در حال قر دادن و عشوه اومدنه خیلیییی باحال حرف میزنه اون روزی زنگ زدم خونشون نمیدونم از کجا صدای منو شناخت تا گفتم سلام گفت همه بریم پارک من و تو و سمانه و امیر حسین و امیررضا و فاطمه و ... منشی تلفنیه محاله بذاره کس دیگه ای تلفن جواب بده دیروز عصری با دایی رفتیم دنبال زنداییم تو راه کلی با هم راجع به همه چی حرف زدیم نظر های من واسه خودمه! همه میدونن تو ایران مشکلات ریز و درشت زیاده لازم به نام بردن نیست. ولی من میگم همه جای دنیا همینه! اینو مطمئنم که هر جایی سختی های خودشو داره. اگه ایران نا امنه همه جای دنیا نا امنه یا بهتره بگیم همه ی پاتخت ها و شهر های پرجمعیت دنیا نا امنن. یا اگه همه میگن ایرانیا نامرد شدن من میگم همه ی آدم های دنیا نامرد شدن همه تو همه جای دنیا زیر آب همدیگرو میزنن. اینکه آدم فقط بگه ایران اینجوریه هم بی انصافیه هم اعتماد به نفس خودمونو میاریم پایین. آدم تا قدر خودشو ندونه کسی قدر آدم رو نمیدونه. منکر این نمیشم که تو ایران خیلی مشکلات اعصاب خورد کن! هست ولی بازم اگه ایرانی به من زور بگه واسم بهتر از اینه که یه خارجی حتی بخواد با نگاهش یه ذره هم تحقیرم کنه. مثلا اگه ایران دانشگاه میرفتم و یکی از استادام دعوام میکرد یا حتی بی دلیل هم بهم گیر میداد اونقدر ناراحت نمیشدم که یه خ ر ی مثل گوریل بخواد دعوام کنه سر هیچ و پوچ!!! نتیجه گیری: هر جای دنیا که آدم هست نباید به سختی های زندگیش فکر کنه چون خیلی چیزها رو نمیشه تغییر داد باید تحمل کرد و بهش فکر نکرد تا آسوده خاطر باشیم....... یه چیز دیگه که خیلی ربطی نداره به موضوع میدونم خیلی ها اینجوری نیستن ولی خیلی ها هم اینجورین. نه میگم این طرز تفکر خوبه نه میگم بده نظرمو میگم راجع به خارج رفتن. اینکه آدم تو یه کشوری درس بخونه و دانشجو باشه رو نمیگم منظورم هم با هند!!! نیست ولی حتی برای کار فکر میکنم ایران بهتره. منظورم با همه نیست ولی لجم میگیره بعضی ها زیادی غرب زده ان و فکر میکنن موفقیت به اینه که آدم تو ایران نباشه. خیلی ها رو میشناسم که وقتی تو ایران بودن وضع زندگی (تحصیلی شغلی و مالی و ...) خیلی خوبی داشتن ولی تو اون کشوری که توشن زندگی سختی رو دارن و اصلا هم به روی خودشون نمیارن!!! (میدونم خیلی ها هم موفقن). من راحت زندگی کردن تو ایران رو به سختی کشیدن تو هر جای دیگه دنیا ترجیح میدم. حتی راحت زندگی کردن تو ایران رو به راحت زندگی کردن تو  خارج هم ترجیح میدم. هیچ جا کشور آدم نمیشه اینو همه میدونن ولی همه دوست دارن دوری و دوستی باشه. اینکه تو ایران حس میکنی اضافه نیستی خیلی حس قشنگیه. حس میکنی همه چی مال خودته.... فعلا که نظرم اینه یعنی از بچگی نظرم این بوده. اینا رو واسه خودم نوشتم نیاین دعوا کنید با نظراتون ضد حال بزنید هاااا ...... عصری رفتم خونه ی عمم... کلی نگاه و نگین بزرگ شده بودن نگین که از بیرون اومد منو نشناخت!!! خوبه سه ساله فقط منو ندیده ها! فیلم تولد بچگی های نگاه رو گذاشتیم همه ی فامیل توش بودن. دلم واسه همه تنگ شد. سه چهار نفر از اون جمع فوت کرده بودن آقای افشار مریم خانوم و یکی از عمه هام. همه ی اونایی که ۶ سال پیش همسن الان من بودن بزرگ شده بودن. بچه هایی که اون موقع کوچولو بودن الان مدرسه میرن. بزرگ ها پیرتر شده بودن یه کم دلم گرفت که چرا اینقدر زمان زود میگذره. وقتی همه بزرگ شن و ازدواج کنن دیگه اون جمع قدیمی جمع نمیشه. همین الانم یواش یواش دختر عمه پسر عمه ها پسر عموها دختر خاله پسر خاله ها دارن میرن... ولی خوبه که نگین و نگاه هنوز کوچیکن زن عموم همیشه اسم های ما سه تا رو قاطی میکنه. تا نگاه رو صدا میزنن من برمیگردم وقتی هم که میگن نگار اون برمیگرده. اسم دختر عموی نگاهم نگاره شب هم موندم. دلم واسه خونه ی عمم تنگ شده بود امروز صبح با عمه ام اومدیم که از اونورم رفت سر کار. وقتی اومدم دایی اینا نبودن دوباره رفتم سحرو بیدار کردم ازش کلید گرفتم بنده خدا از دست من خواب نداره ساعت ۱۲ این حدودا میرم بالا یه سری بهش میزنم.... دیشب پریا زنگ زد قراره امروز دو تایی بریم ددر. شاید دیگه نرم خونه ی دختر عموم نمیدونم اگه نرم بده؟!؟ آخه میخوام برم بگردم و خرید کنم...

دیشب ساعت ۴:۳۰ یهو بیدار شدم. به طرز وحشتناکی سرم درد میکرد دلم میخواست یکی از دو طرف سرمو فشار بده نمیدونم چرا خوابم هم نمیرفت. هی هم یاد یه موضوع ناراحت کننده می افتادم

خیلی وبلاگمو دوست دارم اگه بمیرمم یکی باید بیاد واسم آپ کنه. تو اون دنیا میشه آپ کرد؟؟؟

خدایا شکرت. واسه خیلی چیزا ... خودت میدونی واسه چیا

دارم میمیرم از خنده تو کل مدتی که ایران بودم اینقدر نخندیدم. آخه الکی هم دارم میخندم. همین الان از سینما اومدیم با دایی و زندایی رفتیم پارک وی رو دیدیم مزخرف ترین بی موضوع ترین آشغال ترین فیلمی بود که میتونستیم بریم تمام مدت تو سینما عین دیووونه ها میخندیدم. دست خودم نبود. فیلمش مثلا ترسناک بود!!! خاک تو سر اون نویسنده و کارگردان و تهیه کننده و بازیگر و فیلم بردار و صدابردار و تمامیه دست اندر کاران فیلم و من احمق و همه ی اون احمق های دیگه ای که اومدن ۲ ساعت ونیم وقت گذاشتن این فیلم مسخره رو دیدنو اون سینما فلسطین که با گذاشتن این فیلم خودشو ضایع کرد نمیدونم چرا با اینکه فرانک و یکی از دوستای زنداییم گفته بودن فیلم خیلی مسخره ایه ولی ما بازم رفتیم! اگه اسمش پارک وی نبود نمیرفتم ببینمش. مختصر و غیر مفید فیلم این بود که دختر و پسره تو پارک وی با هم آشنا میشن بعد دو روز بعد ازدواج میکنن! پسره دیوونه و روانی بوده با مامانش دختره رو شکنجه میکردن بعدا دختره هم روانی میشه پسره رو شکنجه میکنه و انتقام میگیره. سیگار روشن میکنه میذاره رو دسته پسره میرن آشپزخونه شام درست کنن دست پسررو با چاقو میزنه و ... پسره هم بابای دختررو با تبر میکشه مامان خودشم میکشه و ... خلاصه اراجیف!!! نوشته بود واسه بچه های زیر ۱۶ سال ممنوعه یه پسره بود ۵ سالش بود وقتی داشتیم میومدیم بیرون از سینما زنداییم به شوخی بهش گفت نترسیدی اینقدر رله بود و میخندید که من خلم بدتر خندم گرفت! پسره که تو فیلم بود موهاشو قرمز کرده بود و ... تنها چیزای قشنگ فیلم یکی از مانتوهای مامان رها بود و قیافه ی دوستش نوشین و مدل موهای کوهیار!!! (اسم پسره تو فیلم) با ماشین پسره و اینکه خلاف حرکت ماشین ها تو پارک وی میرفت. نامردم اگه بذارم یک نفر دیگه این فیلمو ببینه از مسخرگیش میخندیدم جای ویدا خیلی خالی بود عین زهر عسل مسخره بود یه پاییه ی همسن میخواستم واسه خندیدن... بنده خدا داییم کلی دنبال فیلم کمدیه باحال گشت ۵-۶ تا سینما رفتیم و فیلما و سانساشو دیدیم کلی تو خیابونا چرخیدیم آخرشم رفتیم پارک وی داییم خوابید تو سینما بعدشم که بیدار شد گفت بریم خونه میکشمت نگار تو گفتی بریم بعد از اینکه بلیط ها رو خریدیم دیدیم سینما بلوار پیک نیک در میدان جنگ رو داره! نصف مال من نصف مال تو هم هنوز نیومده بود وگرنه دایی خیلی دوست داشت ببینتش. کاش یه چیز دیگه رفته بودیم. رئیس یا پاداش سکوت که پرویز پرستویی توشه یا حتی فکر کنم روز سومم از پارک وی بهتر بود... فردا تولد داییمم هست اون یکی زنداییم هم تولدش ۷ مرداده ... بابا بزرگمم ۹ مرداده فکر کنم...

جمعه صبح رفتم پیش شیوا تا شب! خیلی خوش گذشت شب هم از خونه ی شیوا رفتم پارک پیش دایی ها و خاله ها و ... امروز صبحم با خاله کوچیکم و داییم رفتیم پارک چیتگر. خوب بود. بعدشم که برگشتیم یه زنگی به ویدا زدم و بعدم رفتیم سینما!

همین الان مامان اینا زنگ زدن... خونمونو عوض کردیم یعنی دیگه من نمیرم تو اون اتاق خودم. دلم واسه بالکنمون و خونمون و اتاقم و ... تنگ میشه. اصلا نمیدونم چه جوری وسایلامو جمع کردن کلی وسایل داشتم یه جاهایی که کسی پیداشون نمیکنه جز خودم. الان حتما همه چیو جا گذاشتن تو خونه قبلی. خدا کنه حواسشون بوده باشه و مرتب وسایلامو جمع کرده باشن...

وایییی کالججججججججج درس. جزوه هایی که باید کامل شه (تا الان فکر کنم یه خروار شده!). شیت هایی که تو این مدت نکشیدم. امتحانایی که ندادم. غیبت کردن هام گوریل بی شعور. راه دور کالج. صبح زود بیدار شدن ها. استرس درس. هندددد!!!!!!!!! و خیلی چیز های ناراحت کننده ی دیگه

ببخشید نمیام وبلاگاتون. وقتی برگردم دوباره به همتون سر میزنم....

خدا جونم ازت دور شدم؟!؟ هم کمکم کن هم تنهام نذار هم منو ببخش.....

دیشب واسم شب خیلی بدی بود! جمعه شب ها واقعا دلگیره.... خل شده بودم!!! ....... کلی کار دارم هنوز کارنامه ی دوستمو پست نکردم خیلی از خریدامو نکردم. به خیلی از دوستام زنگ نزدم. عمه امو ندیدم!! نرفتم خونه ی دختر عموم و ..... واسه ی دایی و زندایی کوچیکمم که تولدشونه هیچی نخردیم! نمیدونمم چی بخرم و از کجا و کی؟!

........................................................................................................................................

ای عاشقان ، ای عاشقان ، گلایه دارم از جهان ، نامردمی از هر کران ، آتش به دل ها می زند

همچون زمین و آسمان ، ستاره های خون چکان ، سنگ مصیبت هر زمان ، بر سینه ی ما می زند

آتش به دل ها می زند

دنیا به کام اهل ناز ، ما بی دلان اهل نیاز ، این قلب خونین باغ ما ، داغ شقایق داغ ما

ای عاشقان ، ای عاشقان ، گلایه دارم از جهان ، نامردمی از هر کران ، آتش به دل ها می زند

آتش به دل ها می زند

ما خسته از رنگ و ریا ، با درد هر داغ آشنا ، این آسمان را پر فروغ ، روی زمین را بی دروغ

خالی ز کین می خواستیم ، نیک و نوین می خواستیم ، زیباترین می خواستیم

کی اینچنین می خواستیم ؟

روزی که قلب این جهان ، با عشق و آزادی زند ، دنیا به روی مردمان ، لبخندی از شادی زند

ای عاشقان ، ای عاشقان ، از یاد ما یاد آورید دلدادگان ، دلدادگان ، با یاد ما داد آورید

از یاد ما یاد آورید

شادا که با یگانگی ، از بند غم رها شویم ، به رغم هر بیگانگی ، من و تو با هم ما شویم

شادا به روزی اینچنین ، چون ما چنین می خواستیم ، آری همین می خواستیم

 آری همین می خواستیم

اون روزی آپیدم بعدش رفتم یه زنگی به پریا زدم... بعدم رفتم بالا اول یه زنگ زدم دیدم کسی درو باز نمیکنه گفتم حتما رفتن بیرون خیلی صبر کردم دوباره زنگ زدم زنداییم خواب آلو درو باز کرد. دیدم همشون خواب بودن. خجالت کشیدم ولی نه خیلی! چون ساعت ۱۲:۳۰ ظهر بود. کلی صبر کردم تا از خواب بیدار شن. قربونشون برم همشون میخوابن تا لنگ ظهر فقط داییم صبح رفته بود سر کار. امیر که از خواب بیدار شد یه کم باهاش بازی کردم (با نمک ترین و شیطون ترین و قلدرترین پسرداییه دنیاست) بعدم مثل همیشه دو تا فیلم دیدم. شام عروسی و تقاطع. عصری هم با زن عموم و فرانک (نامزد پسرعموم) رفتیم سینما محاکمه رو دیدیم. به نظرم فیلم قشنگی بود اسم یکی از بازیگراش تو فیلم نگار بود. کلیم خلاف بود! اومدیم بیرون شام بخوریم خانومه رو کرد به من گفت نگار برو اون طرف بشین! منظورش با یکی دیگه بود البته. بعد زن عموم داشت از دختر خاله ی دوستش میگفت... اسم اونم نگار بود. هر یه ربع یه بار یه نگاری به گوشمون میخورد .... شب هم اومدیم خونه رفتیم بالا پیش دایی کوچیکه... صبحشم ساعت ۴ بیدار شدم با داییم رفتیم سفارت مثل همیشه کلی شلوغ بود. اسم نوشتیم بعد یه ساعت تو ماشین خوابیدیم.... ساعت ۹ درو باز کردن. پریسا رو هم دیدم. رفتم تو مدارکمو دادم گفت برو بیرون تو صف وایستا پولتو بریز صفش طولانی نبود ولی اون وسط ۶۰ نفر اومدن بی نوبت و رفتن. منم که تو رو دروایسی (دیکتشو نمیدونم) گیر میکنم و هیچی به هیچکس نمیگم که چرا بی نوبت میای!!!! گفت برو چهارشنبه بیا ویزات آمادست. بعد با دایی رفتیم بانک که پولو حواله کنیم... اومدم خونه خیلی خسته بودم. خوابیدم. شب رفتیم بیرون خرید. بعدم که برگشتیم دوباره رفتم بالا یه سری زدم...

قرار بود امروز بریم شمال ولی کنسل شد! خالمم گفته بیا خونم. شیوا هم گفته امروز برم پیشش هر دوشونم امروزو فقط بیکارن نمیدونم چی کار کنم!؟!؟! معلوم نیست دایی اینا میخوان برن پیک نیک جایی بیرون شهر یا نه؟! من که تکلیفم معلوم نیست. برم فعلا یه زنگی به ویدا بزنم

اون شب رفتم خونه ی مامانبزرگم هر دو تا دایی ها هم اومدن. رفتیم دربند... بعدم رفتیم یه پارکی همون نزدیکیا .... امیرم تا اومد یه ذره باهام خوب بشه و نه نگه بهم دعوامون شد!! توپ رو پرت کرد طرفم منم گرفتمش بعد جیغ زد که چرا توپمو میگیری!! منم اخم کردم گفتم خودت انداختی و .... اومد گازم بگیره رفتم کنار خورد زمین.  خیلی بدجور نخورد زمین ولی ناراحت شدم! البته تمام این مشکلات زیر سر خودمه از بس که جیگره دلم میخواد لپاشو گاز بگیرم اینم بدش میاد. البته تو اون لحظه میخنده ها منم آروم گاز میگیرم ولی بعدا میره همه جا با زبون بی زبونی! میگه نگار منو گاز میگیره واسه همین میزنمش. ولی در نهایت اون روز باهام رفیق شد... دیروز صبحم با مامانبزرگم رفتیم تجریش یه کم خرید کردیم. بعدم رفتم آرایشگاه موهامو کوتاه کردم. بد نشده ولی میخواستم بهتر از این شه! عصری هم داییم و پسرخالم اومدن خونه ی مامانبزرگم. مامانبزرگ و بابابزرگم دوباره رفتن پیش خاله ی مامانم (دیروز عمل داشت) قراره شنبه یا یکشنبه بیان تهران. من و داییمم رفتیم بانک پیش خالم حساب باز کردیم و پول ریختیم به حساب بابام تو هند. که فردا برم سفارت... بعد رفتیم دنبال زنداییم خواستیم بریم سینما فیلم دلخواهمونو نداشتن (کمدی) هر چند من از همه جور فیلم ایرانی خوشم میاد!! اومدیم خونه. شب رفتیم مجموعه ورزشی انقلاب... خیلی خوش گذشت. موقع رفت و برگشتم که فقط جمعه شب ها رو گوشیدیم من که هنوز خسته نشدم ازش! منم که تا تو ماشین میشینم یا تو خیابون راه میرم محو تماشای شهرم عین این اسکلا :)) خوب دلم تنگ شده واسه همه چی و همه جای این شهر. فکر برگشتن به هند مسافرتمو کوفتم میکنه اصلا حوصله ی درس خوندن ندارم تازه وقتی برگردم کلی هم باید کارای عقب افتادمو انجام بدم. حوصله ی گوریل و گیرای بیخودشم ندارم :(( فکرشم حالمو میگیره. دوباره درس دوباره کالج. واییییی خدااا... دیشب وقتی رسیدیم با مامان اینا چت کردیم. بعدم خوابیدم تا همین الان. نمیدونم بلیطمو واسه کی اوکی کنم فعلا که واسه سه شنبه رزرو کردم. ولی شاید تا اون موقع بهم ویزا ندن. نمیدونم چی کار کنم میترسم واسه جمعه رزرو کنم بعد تا سه شنبه کارم تموم شه و بخوام برم بلیط نداشته باشم. نمیشه هم واسه دو روز جا گرفت.... همین الان یادم افتاد دیشب بابام شماره ی یکی از دوستامونو داد گفت بهش زنگ بزن بگو اومدی ایران من یادم رفت شماره رو بنویسم :-) چه جوری به طرف بزنگم؟! داییمم دیشب گفت هم زنگ بزن هواپیمایی واسه بلیط هم اینکه به خالم زنگ بزنم واسه کارای بانک! چقدر زندگی سخته!!!!

راستی چرا من از وقتی اومدم ایران تو آپ هام کمتر از این ایموشن ها استفاده میکنم؟!؟

حس هیچ کدوم از این کارایی که باید انجامشون بدم نیست. هر کیو تو هفته ی پیش دیدم گفت پنجشنبه جمعه یه قرار بذار همدیگرو ببینیم. اگه نذارم نمیشه. اگه قرار بذارمم که تو دو روز نمیتونم ۱۰ نفرو ببینم!! ..... دارم غر زیادی میزنم خیییییییییلی خوشحالم که ایرانم! خدایا شکرت....

من برم بالا یه سری به زنداییم و امیرها بزنم....

اون روز بعد از آپيدن رفتم خونه ي خالم. كلي سمانه و فاطمه باحال شدن! منم كه هر جا ميرم دو سه تا فيلم ميبينم و ميام خونه ي خالمم مهمان و ميم مثل مادرو ديدم. بعدم با دختر خاله هام عكس گرفتيم و ... يه تريپم رفتيم بيرون. عصرشم عموم اومد دنبالم و رفتم خونشون. خوش گذشت شبم دوباره اومدم خونه ي داييم صبحم بابابزرگم اومد دنبالم و اومدم خونه ي مامانبزرگم اينا سارا (دختر خالم) هم اونجا بود. از وقتي اومده بودم درست و حسابي نديده بودمش. كلي با هم بازي كرديم و خوش گذشت عصرشم با ويدا رفتيم يه سري به افسانه و نفيسه زدم دلم براشون تنگ شده بود. امروزم كه از صبح تا حالا خونه بودم فقط صبح با بابابزرگم رفتيم كه پول بديم به باباي فاطمه كه ببره هند... فاطمه رو هم ديدم الانم كه خونه ي ويدام شب هم شده منظره ي بالكن اتاقشم كلي جيگر شده برج ميلاد منم برق ميزنه من برم كه داييم منتظرمه خونه ي بابابزرگ. ميخوايم بريم بيرون.

انگار دوباره بگير بگيرا شروع شده همين الان ويدا گفت